Dostawa przesyłki

Brexitowy słowniczek

Brexitowy słowniczek

Alfabetyczny spis przydatnych terminów, który pomoże importerom i eksporterom zrozumieć tematykę brexitu

Określa prawo państw członkowskich do wystąpienia z Unii Europejskiej i opisuje ten proces, wyznaczając dwuletni okres wypowiedzenia.

Terminu tego używa się w odniesieniu do wystąpienia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. Decyzja ta jest efektem referendum, które odbyło się w czerwcu 2016 r. Planowane opuszczenie Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię nastąpi o godzinie 23:00 czasu uniwersalnego 31 października 2019 roku*.

Tzw. „propozycje ochronne” odnoszą się do planu Wielkiej Brytanii zakładającego tymczasowe porozumienie z Unią Europejską w sprawie ceł w wypadku nieosiągnięcia na czas nowego trwałego porozumienia. Mają one na celu uniknięcie powstania twardej granicy między Irlandią Północną a Republiką Irlandii, która jest członkiem Unii Europejskiej.

W państwach członkowskich Unii Europejskiej obowiązują te same zasady i przepisy dotyczące towarów. Rząd Wielkiej Brytanii chce przestrzegać „wspólnego zbioru zasad” poprzez dostosowanie przepisów dotyczących towarów do zasad i regulacji unijnych. Ma też nadzieję, że ten plan zapewni ochronę łańcuchów dostaw firm (m.in. producentów samochodów), jednocześnie ograniczając utrudnienia w handlu pomiędzy Wielką Brytanią a Unią Europejską.

28 państw członkowskich Unii Europejskiej oraz kilka mniejszych krajów tworzy porozumienie handlowe, które znosi taryfy celne na towary przewożone między państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Na towary importowane spoza Unii Europejskiej nakładana jest uzgodniona taryfa. Rząd Wielkiej Brytanii ogłosił, że po opuszczeniu Unii Europejskiej państwo to opuści unię celną.

Europejski Obszar Gospodarczy obejmuje 28 państw unijnych oraz Islandię, Norwegię i Liechtenstein. Jest to rynek wewnętrzny działający na zasadach jednolitego rynku Unii Europejskiej.

Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu obejmuje Islandię, Norwegię, Liechtenstein i Szwajcarię. W przeszłości była to dużo większa organizacja, lecz inne kraje członkowskie opuściły ją po dołączeniu do Unii Europejskiej.

Unia polityczna i gospodarcza 28 krajów obejmująca Austrię, Belgię, Bułgarię, Chorwację, Cypr, Czechy, Danię, Estonię, Finlandię, Francję, Grecję, Hiszpanię, Holandię, Irlandię, Litwę, Luksemburg, Łotwę, Maltę, Niemcy, Polskę, Portugalię, Rumunię, Słowację, Słowenię, Szwecję, Węgry, Wielką Brytanię i Włochy. Została założona w 1957 r.

Obejmuje kraje Unii Europejskiej (19 z 28 państw członkowskich), które przyjęły walutę euro.

Rządowy plan pobrexitowego porozumienia celnego z Unią Europejską. Porozumienie FCA zakładałoby nakładanie taryfy unijnej na towary wwożone do Wielkiej Brytanii, ale zmierzające do Unii Europejskiej. Na towary mające pozostać w Wielkiej Brytanii nakładano by własną taryfę brytyjską, która mogłaby różnić się od tej unijnej. Plan ten opiera się na technologii rozpoznawania miejsca przeznaczenia towarów przybywających do Wielkiej Brytanii. Zakłada się, że pozwoli uniknąć kontroli celnych w Irlandii.

Swobodny przepływ towarów, usług, osób i kapitału wewnątrz Unii Europejskiej bez wewnętrznych barier, z nielicznymi wyjątkami.

Umowa pomiędzy krajami, która zmiejsza bariery w handlu, w tym taryfy i regulacje prawne.

Termin używany w odniesieniu do scenariusza brexitu, w którym Wielka Brytania nie tylko opuściłaby Unię Europejską, ale też zrzekłaby się dostępu do jednolitego rynku europejskiego i wyszła z unii celnej. Taka umowa koncentrowałaby się na przyznaniu Wielkiej Brytanii pełnej kontroli nad swoimi granicami, powstaniu nowych umów handlowych oraz ustanowieniu praw na własnym terytorium.

Scenariusz, w którym Wielka Brytania opuściłaby Unię Europejską bez porozumienia dotyczącego warunków wyjścia ani przyszłych umów handlowych. Handel Wielkiej Brytanii z Unią Europejską odbywałby się wtedy na zasadach Światowej Organizacji Handlu. Swobodny przepływ towarów pomiędzy Wielką Brytanią a Unią Europejską w takiej sytuacji nie miałby już zastosowania, więc firmy musiałyby nakładać takie same cła i stosować takie same zasady dotyczące podatku akcyzowego jak w przypadku krajów spoza Unii Europejskiej.

Prawo podmiotu gospodarczego w Unii Europejskiej lub Europejskim Obszarze Gospodarczym do prowadzenia działalności w innym kraju UE/EOG na podstawie upoważnienia z kraju macierzystego oraz unijnych zasad swobodnego przepływu.

Obszar handlowy pozbawiony wewnętrznych granic, w którym zagwarantowany jest swobodny przepływ osób, towarów, usług i kapitału na całym terytorium. Jednolity rynek europejski obejmuje wszystkie kraje członkowskie Unii Europejskiej i cztery inne państwa, których dotyczą pewne ograniczenia. Rząd Wielkiej Brytanii ogłosił, że po wyjściu z Unii Europejskiej Wielka Brytania opuści jednolity rynek europejski. 

Scenariusz brexitu, w którym Wielka Brytania mogłaby pozostać w obrębie jednolitego rynku oraz unii celnej. Warunki relacji Wielkiej Brytanii z Unią Europejską pozostałyby możliwie jak najbliższe obecnym. Wielka Brytania nie byłaby już członkiem Unii Europejskiej ani nie uczestniczyłaby w Radzie Europejskiej. Straciłaby swoich reprezentantów w Parlamencie Europejskim i Komisji Europejskiej. Mogłaby jednak wymieniać towary, a potencjalnie również usługi, z pozostałymi państwami Unii Europejskiej bez taryf, zaś organizacje finansowe zachowałyby prawa „paszportyzacji” dotyczące sprzedaży usług i działania w obrębie Unii Europejskiej.

Organ, który reguluje międzynarodowy handel między różnymi krajami. W przypadku braku porozumienia ws. brexitu handel Wielkiej Brytanii z Unią Europejską będzie odbywał się na zasadach Światowej Organizacji Handlu. 


Alternatywne modele brexitu

Kompleksowa umowa gospodarczo-handlowa (CETA) między Unią Europejską a Kanadą to porozumienie o wolnym handlu, które znosi wiele taryf i barier handlowych. Jest to model często przywoływany podczas dyskusji dotyczącej brexitu.

Model omawiany jako możliwa alternatywa wobec członkostwa w Unii Europejskiej dla Wielkiej Brytanii. Norwegia, nie będąc członkiem Unii Europejskiej, należy do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, dzięki czemu może uczestniczyć w jednolitym rynku europejskim, a w zamian wspiera europejski budżet, akceptuje większość praw UE i pozwala na swobodny przepływ osób.

Dotyczy niektórych, ale nie wszystkich obszarów handlu. Szwajcaria także ma finansowy wkład w budżet Unii Europejskiej, ale jest on mniejszy niż w przypadku Norwegii. Kraj ten nie ma ogólnego obowiązku stosowania się do unijnego prawa, ale musi wprowadzać niektóre regulacje, aby umożliwić handel. Obowiązuje swoboda przepływu.

Turcja nie należy ani do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, ani do Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu, ale z Unią Europejską wiąże ją unia celna. Towary przemysłowe nadawane do krajów unijnych nie są objęte taryfami ani kontyngentami. Unia celna nie obejmuje usług ani towarów rolniczych. Turcja musi nakładać wspólną taryfę zewnętrzną obowiązującą w Unii Europejskiej na towary, które importuje z krajów nienależących do UE. Musi przyjąć unijne zasady i przepisy w tych obszarach, w których ma prawo do wolnego handlu.

Terminy dotyczące scenariusza porozumienia

Rząd poinformował, że po opuszczeniu Unii Europejskiej Wielka Brytania przestanie uczestniczyć w jednolitym rynku europejskim oraz wyjdzie z unii celnej. Ma jednak nadzieję wypracować porozumienie gospodarcze z Unią Europejską w zakresie przepływu towarów charakteryzujące się jak najmniejszymi utrudnieniami.

Ustawa o opodatkowaniu (handlu transgranicznym) pozwoli Wielkiej Brytanii ustanowić własną taryfę po wyjściu z Unii Europejskiej, niezależnie od tego, czy dojdzie do porozumienia, czy nie. Zastąpi ona europejską wspólną taryfę celną, która obecnie obowiązuje w odniesieniu do towarów importowanych spoza Unii Europejskiej, i będzie dotyczyła towarów importowanych do Wielkiej Brytanii.

Terminy dotyczące scenariusza braku porozumienia

W przypadku braku porozumienia ws. brexitu swobodny przepływ towarów pomiędzy Wielką Brytanią a Unią Europejską nie miałby już zastosowania, więc firmy musiałyby nakładać takie same cła i stosować takie same zasady dotyczące akcyz, jak w przypadku krajów spoza Unii Europejskiej. Firmy będą w takiej sytuacji musiały dostarczyć deklaracje importowe lub eksportowe, zaktualizować swoje Międzynarodowe Warunki Usług tak, aby odzwierciedlały, że firma jest importerem lub eksporterem, oraz przedstawić pozwolenie na import lub eksport towarów objętych kontrolą. Pojawi się możliwość przeprowadzania kontroli celnych, a także obowiązek płacenia podatku VAT i innych opłat importowych. Przewoźnik towarów będzie musiał zgłaszać deklaracje bezpieczeństwa i ochrony, wjeżdżając do kraju i opuszczając go.

W przypadku braku porozumienia ws. brexitu firma będzie musiała zarejestrować się w celu uzyskania numeru EORI, zanim zacznie importować lub eksportować towary do lub z Unii Europejskiej. Rząd Wielkiej Brytanii zapowiedział podanie dalszych szczegółów dotyczących tej kwestii później w 2018 r.

W przypadku braku porozumienia ws. brexitu używany na terenie całej Unii Europejskiej komputerowy system monitorowania przestanie być wykorzystywany do kontroli wstrzymanego przepływu pomiędzy Unią Europejską a Wielką Brytanią, ale nadal będzie używany do kontroli przepływu towarów objętych zawieszeniem poboru akcyzy wewnątrz Wielkiej Brytanii.

ECJU to część Departamentu Handlu Międzynarodowego odpowiedzialna za brytyjski system kontroli eksportu i licencjonowanie przedmiotów do zastosowań militarnych i podwójnych (zarówno militarnych, jak i cywilnych). W przypadku wielu z tych przedmiotów eksport wewnątrz Unii Europejskiej nie wymaga obecnie licencji, ale uległoby to zmianie w sytuacji braku porozumienia ws. brexitu.

Nowy organ publiczny Wielkiej Brytanii, który będzie rozpatrywał skargi dotyczące nieuczciwych praktyk handlowych i analizował nieprzewidziane przypadki wzrostu importu w celu ochrony krajowego przemysłu. Obecnie tymi kwestiami zajmuje się Komisja Europejska. W sytuacji braku porozumienia ws. brexitu TRA rozpocznie działalność zanim Wielka Brytania opuści Unię Europejską w marcu 2019 r.

Nieosiągnięcie porozumienia dotyczącego wolnego handlu w sytuacji braku porozumienia ws. brexitu będzie oznaczało, że handel Wielkiej Brytanii z Unią Europejską będzie odbywał się na zasadach Światowej Organizacji Handlu. Wielka Brytania i Unia Europejska nałożyłyby na siebie w takim przypadku takie same taryfy i inne ograniczenia handlowe, jakie stosują wobec reszty świata. Jest to spowodowane faktem, że zasady WTO pozwalają krajom na dyskryminację na rzecz partnera handlowego tylko w nielicznych przypadkach, w tym przy w pełni obustronnych umowach handlowych.