
PRZEWODNIKI I NARZĘDZIA / PLAN DZIAŁANIA
Streszczenie
Podczas wysyłki towarów niebezpiecznych należy ściśle przestrzegać przepisów. Kluczowe jest ich dokładne zrozumienie i przestrzeganie
Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, czy towary powinny być klasyfikowane jako niebezpieczne. Nie zawsze jest to oczywiste, a niektóre zwykłe artykuły gospodarstwa domowego (w tym te zawierające baterie litowe) są uwzględnione.
Kluczowe znaczenie ma spełnienie wymagań dotyczących pakowania – w tym etykietowania i oznakowania – ponieważ stanowi nieodzowny element bezpiecznego transportu i obsługi towarów.
Istnieją dodatkowe wymagania dotyczące dokumentacji dla towarów niebezpiecznych. Prawdopodobnie będzie trzeba dołączyć deklarację nadawcy, aby poświadczyć, że towary zostały prawidłowo przygotowane.
Jak wysyłać towary niebezpieczne
Eksportowanie jest zazwyczaj proste – ale w przypadku towarów niebezpiecznych należy podjąć kilka dodatkowych kroków, aby zapewnić wszystkim bezpieczeństwo. To bardzo ważna kwestia, a kiedy już poznasz jej zasady, zarządzanie nią będzie znacznie łatwiejsze.
Kluczem do sukcesu jest wiedza o tym, które przedmioty zaliczają się do niebezpiecznych ( można się zdziwić – na liście znajdują się perfumy i telefony komórkowe!), oraz poznanie odpowiednich opakowań, etykiet i dokumentów.
Jeśli wydaje się to skomplikowane, nie martw się. Stworzyliśmy siedmiopunktową listę kontrolną, narzędzie do samooceny oraz słowniczek terminów, dzięki którym z łatwością przejdziesz przez każdy etap procesu.
1. Pamiętaj o ograniczeniach
Istnieje szereg zasad i ograniczeń dotyczących towarów niebezpiecznych, których należy przestrzegać. Jednym z nich jest ich przygotowanie do wysyłki. Każda osoba, która zajmuje się tym w firmie, musi przejść odpowiednie szkolenie i znać obowiązujące przepisy. Zawsze możesz też zatrudnić zewnętrznego eksperta lub firmę, która zajmie się tym za Ciebie.
Przepisy dotyczące samych przesyłek mogą się różnić w zależności od używanego środka transportu. Zasady przewozu DG drogą powietrzną i morską są regulowane przez Międzynarodowe Zrzeszenie Przewoźników Powietrznych (IATA) oraz Międzynarodową Organizację Morską (IMO), odpowiednio. Zasady dotyczące przewozu drogowego towarów niebezpiecznych reguluje traktat ONZ zwany ADR.
Poszczególni przewoźnicy będą również wprowadzać własne ograniczenia dotyczące tego, które towary mogą przewozić, a których nie (oraz dokąd mogą przewozić określone towary niebezpieczne).
Ważna wskazówka: Przed wysyłką towarów niebezpiecznych należy zapoznać się ze wszystkimi zasadami i przepisami oraz ich przestrzegać. Dobrym początkiem jest zapoznanie się z podręcznikami dostępnymi w IATA, które obejmują przepisy dotyczące towarów niebezpiecznych, a także przewodnikami na temat szkoleń i wysyłki określonych towarów niebezpiecznych.
2. Sprawdź, czy przesyłka powinna zostać zaklasyfikowana jako towar niebezpieczny
Nie zawsze od razu wiadomo, które towary są niebezpieczne. Można je zdefiniować jako te, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia, bezpieczeństwa, mienia lub środowiska. Przez to niektóre z nich – takie jak materiały wybuchowe lub chemikalia – są łatwe do zauważenia. Jednak inne nie zawsze są tak oczywiste.
Na przykład lakier do włosów, zmywacz do paznokci i farba mogą na pierwszy rzut oka nie wydawać się szczególnie ryzykowne, ale wszystkie mogą być sklasyfikowane jako towary niebezpieczne. Na tej liście znajdują się nawet świąteczne krakersy. Więc przed wysyłką czegokolwiek sprawdź wszystko.
Wskazówka: Jeśli nie jesteś producentem towarów, możesz nie wiedzieć, czy należy je sklasyfikować jako towary niebezpieczne przy wysyłce do klientów. W takim przypadku należy zapoznać się z kartą charakterystyki towaru niebezpiecznego dostarczoną przez producenta. Z niej dowiesz się wszystkich potrzebnych rzeczy.



3. Określ, do której kategorii zaliczają się towary niebezpieczne
Zakładając, że przesyłka jest sklasyfikowana jako towar niebezpieczny, należy ustalić, do jakiej kategorii należy. Towary niebezpieczne dzielą się na dziewięć klas z kilkoma dodatkowymi podklasami.
Klasa 1 – Materiały wybuchowe: Substancje zdolne do spowodowania wybuchu lub nagłego uwolnienia energii.
Klasa 2 – Gazy sprężone lub gazy skroplone: gazy, które mogą być palne, toksyczne lub żrące.
Klasa 3 – Ciecze łatwopalne: Ciecze, które mogą łatwo się zapalić i podtrzymywać proces spalania.
Klasa 4 – Substancje utleniające: Substancje, które mogą dostarczać tlen i wspomagać proces spalania.
Klasa 5 – Materiały stałe zapalne: Materiały stałe, które łatwo ulegają zapłonowi i mogą podtrzymywać spalanie.
Klasa 6 – Substancje toksyczne i zakaźne: Substancje, które mogą spowodować obrażenia lub śmierć w przypadku kontaktu z żywymi organizmami, poprzez połknięcie, drogi oddechowe lub kontakt ze skórą.
Klasa 7 – Materiały radioaktywne: materiały emitujące promieniowanie, które może stanowić zagrożenie dla zdrowia i środowiska.
Klasa 8 – Substancje żrące: Substancje, które mogą powodować uszkodzenie żywych tkanek lub materiałów w wyniku reakcji chemicznej.
Klasa 9 – Różne: Przedmioty i substancje niezaklasyfikowane do żadnej innej kategorii, takie jak suchy lód i baterie litowe.
Wskazówka: Prawidłowa klasyfikacja towarów jest ważna, ponieważ ma kluczowe znaczenie zarówno dla bezpieczeństwa, jak i zgodności z przepisami. I nie zapomnij, że dla niektórych z tych grup istnieją dodatkowe podkategorie, a do towarów w niektórych kategoriach załoga musi mieć dostęp podczas lotu. Pełny przegląd klasyfikacji towarów niebezpiecznych oraz procedur obsługi znajduje się na naszych stronach poświęconych towarom niebezpiecznym oraz kodom obsługi.
4. Sprawdź, czy towary zawierają baterie litowe
Baterie litowe są wykorzystywane w wielu produktach, od zegarków i elektronarzędzi po smartfony i laptopy. Są one również klasyfikowane jako towary niebezpieczne, więc produkty je zawierające muszą być odpowiednio transportowane.
Przy wysyłce samych baterii litowych należy skorzystać z mocnego i sztywnego opakowania. Może być również wymagane użycie specjalnych etykiet, co może zależeć od typu wysyłanych baterii. Przy wysyłce baterii litowych znajdujących się w urządzeniach należy upewnić się, że baterie nie są uszkodzone lub wadliwe. Nie wolno również dopuścić do ich kontaktu z materiałami przewodzącymi prąd w przypadku wystąpienia zwarcia. Trzeba pamiętać także o zabezpieczeniu urządzeń przed przypadkowym uruchomieniem podczas transportu.
Więcej informacji na temat wysyłki baterii litowych – zarówno oddzielnie, jak i w urządzeniach – można znaleźć w naszym przewodniku i naszych instrukcjach dotyczących wysyłki baterii i ogniw.
Wskazówka: Przepisy dotyczące ilości baterii litowych, które można wysyłać, oraz ich mocy mogą się regularnie zmieniać, dlatego warto skontaktować się z dostawcą usług wysyłkowych, aby być na bieżąco z wymaganiami.



5. Odpowiednio zapakuj przesyłkę
Towary niebezpieczne muszą być pakowane inaczej niż pozostałe produkty. Wymagania dotyczące konkretnych produktów mogą się różnić, ale najpewniej będą obejmować stosowanie opakowań zgodnych ze specyfikacjami ONZ z nieprzysłoniętymi oznaczeniami specyfikacji.
Konieczne może być również podjęcie innych środków, takich jak użycie dodatkowego materiału będącego absorbentem lub wykorzystanie dodatkowego zabezpieczenia przewożonego towaru. Więcej informacji na temat pakowania DG można uzyskać od Federalnej Administracji Lotnictwa Cywilnego. Można również zapoznać się z wytycznymi FedEx dotyczącymi pakowania.
Wskazówka: ONZ opracowała serię uznawanych na całym świecie kodów dla różnych towarów niebezpiecznych, które są publikowane w Zaleceniach ONZ dotyczących transportu DG, znanych powszechnie jako Pomarańczowa Księga. Do każdego numeru przypisane są informacje dotyczące ryzyka związanego z danym towarem oraz sposobu jego bezpiecznego transportu – w tym pakowania.
6. Prawidłowe etykietowanie i oznaczanie paczki
Prawidłowe oznakowanie paczek i użycie poprawnych etykiet pomaga w uniknięciu kar, opóźnień, a także ma kluczowe znaczenie dla bezpiecznej wysyłki towarów.
Wszystkie oznaczenia muszą być widoczne i nieprzesłonięte, a adresy nadawcy oraz odbiorcy powinny być bezpiecznie przymocowane do boku pudełka (lub trwale na nim nadrukowane). Etykiety, które można kupić w witrynie internetowej IATA dot. towarów niebezpiecznych, należy przymocować, tak aby miały kształt rombu w celu natychmiastowej identyfikacji przesyłki jako zawierającej towary niebezpieczne. Należy zdjąć stare etykiety z ponownie używanych opakowań. Więcej szczegółów można znaleźć na naszej stronie dotyczącej etykietowania i oznaczania towarów niebezpiecznych.
Wskazówka: Przed rozpoczęciem działań należy upewnić się, że pudełko ma odpowiedni rozmiar. Wszystkie etykiety i oznaczenia muszą być umieszczone po jednej stronie pudełka i przylegać ściśle do powierzchni oraz nie mogą zachodzić na boki. Twoje pudełko musi być na tyle duże, aby to umożliwić.



7. Prawidłowo wypełnij całą dokumentację
Do wszystkich towarów przekraczających międzynarodowe granice celne należy dołączyć określone niezbędne dokumenty, jednak na ogół w przypadku towarów niebezpiecznych wymagane są dodatkowe dokumenty. Oprócz listu przewozowego i dokumentacji celnej prawdopodobnie konieczne będzie dołączenie do paczki deklaracji nadawcy. Stanowi to potwierdzenie, że towary zostały zapakowane, oznakowane i zgłoszone zgodnie z przepisami IATA dotyczącymi towarów niebezpiecznych.
Wskazówka: Jeśli wysyłasz towary niebezpieczne transportem drogowym, musisz wypełnić dokument przewozu towarów niebezpiecznych, który jest podobny do deklaracji nadawcy. Odwiedź naszą stronę, aby dowiedzieć się więcej o tym, jak wypełnić je oba.
Towary niebezpieczne: słowniczek terminów
Oto przydatny, szybki słowniczek terminów, z którymi możesz się zetknąć przy wysyłce towarów niebezpiecznych
- Klasa: Kategorie towarów niebezpiecznych, od 1 do 9 z dodatkowymi podsekcjami.
- Numer UN: Czterocyfrowy kod używany do identyfikacji konkretnego towaru niebezpiecznego.
- MSDS/SDS: Karta charakterystyki produktu niebezpiecznego (MSDS) / Karta charakterystyki bezpieczeństwa, która zawiera informacje na temat bezpiecznego stosowania i obchodzenia się z produktem.
- Przepisy dotyczące towarów niebezpiecznych IATA: Zasady regulujące transport towarów niebezpiecznych drogą lotniczą.
- ADR: Umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych.
- Kod IMDG: Międzynarodowy Morski Kodeks Towarów Niebezpiecznych, który reguluje transport towarów niebezpiecznych drogą morską.
- PSN: Właściwa nazwa wysyłkowa, standaryzowana nazwa konkretnego towaru niebezpiecznego, której należy używać w dokumentacji wysyłkowej.
- Grupa pakowania: Kategoria przypisana do każdego towaru niebezpiecznego określająca stopień jego niebezpieczeństwa oraz szczegółowe wymagania dotyczące opakowania. Grupy pakowania są oznaczone cyframi rzymskimi od I do III, gdzie grupa I oznacza największe zagrożenie, a III najmniejsze.
- Deklaracja nadawcy: dokument poświadczający, że towary zostały zapakowane, oznakowane i zgłoszone zgodnie z przepisami IATA dotyczącymi towarów niebezpiecznych.
- DGSA: Doradca ds. Bezpieczeństwa Towarów Niebezpiecznych – osoba, która pomaga firmom zapobiegać ryzyku związanym z wysyłką towarów niebezpiecznych.
- Materiały niebezpieczne wymagające kontroli podczas transportu (ADG): Niektóre materiały niebezpieczne wysyłane drogą lotniczą można zdefiniować jako dostępne, co oznacza, że z uwagi na bezpieczeństwo podczas transportu do zawartości paczki musi być zapewniony dostęp.
- IDG (materiały niebezpieczne niewymagające kontroli podczas przewozu): niektóre materiały niebezpieczne wysyłane drogą lotniczą można zdefiniować jako niedostępne, co oznacza, że zawartość paczki nie musi być udostępniana podczas transportu i może być mieszana z innymi przesyłkami.
- FDG (Towary niebezpieczne w pełni regulowane): Niektóre DG wysyłane drogą lądową można określić jako w pełni regulowane. FDG jest odpowiednikiem kodu obsługi ADG/IDG, a tych towarów nie można załadować na samolot.
- LDG (Towary niebezpieczne w ilościach ograniczonych): Niewielkie ilości towarów niebezpiecznych zapakowane zgodnie z przepisami ADR. Ich nie można załadować na pokład samolotu.
- REQ (towary niebezpieczne w ilościach wyłączonych): bardzo małe ilości towarów niebezpiecznych. Można je transportować drogą lotniczą i drogową.
- ICE (suchy lód): Przesyłki z suchym lodem. Aby uzyskać więcej informacji, obejrzyj nasz film o wysyłce suchego lodu.
Wysyłka towarów niebezpiecznych: narzędzie do samooceny
Chcesz wiedzieć, czy towary w Twojej przesyłce powinny zostać sklasyfikowane jako towary niebezpieczne? Zrób tę prostą samoocenę:
- Czy Twoje towary są zasilane baterią litową?
- Czy Twoja przesyłka zawiera aerozole, spraye lub butle z gazem?
- Czy Twoje towary są łatwopalne, żrące lub toksyczne (pamiętaj, że mogą to być produkty codziennego użytku, takie jak perfumy, alkohol i farby)?
- Czy Twoje towary mają przypisany numer ONZ lub na ich etykiecie jest wzmianka o niebezpieczeństwie?
- Czy Twoje towary były kiedykolwiek oznaczone przez kuriera jako wymagające obsługi specjalnej?
- Czy Twoja przesyłka wymaga specjalnych warunków temperaturowych lub ciśnieniowych?
- Nie masz pewności, co znajduje się w środku przesyłki (np. od zewnętrznego dostawcy)?
Jeśli odpowiedź na którekolwiek z powyższych pytań brzmi „tak”, Twój przedmiot może być sklasyfikowany jako towar niebezpieczny. Odwiedź naszą dedykowaną sekcję, aby uzyskać więcej informacji i pomocy.
Bezpieczne wysyłanie w różnych kategoriach
Wiedza na temat transportu towarów niebezpiecznych jest ważna dla wielu firm i prawdopodobnie stanie się jeszcze ważniejsza – między innymi ze względu na rosnącą liczbę produktów zasilanych bateriami litowymi. Jednak nie tylko towary niebezpieczne wymagają szczególnej troski i uwagi. Zapoznaj się z naszym artykułem o towarach wartościowych, aby dowiedzieć się, jak należy je wysyłać, a także jak skutecznie wysyłać towary delikatne.
Wyłączenie odpowiedzialności: Informacje zawarte na tej stronie nie stanowią porady prawnej, podatkowej, finansowej, księgowej ani handlowej, ale mają na celu przedstawienie ogólnych informacji dotyczących działalności i handlu. Treść, informacje i usługi opisane w serwisie FedEx Small Business Hub nie zastępują profesjonalnej porady, na przykład (ale nie wyłącznie) udzielonej przez prawnika, kancelarię prawną, księgowego lub doradcę finansowego.